رســــــــــــــالة إلى جندى

يا بن عمى يا للى فى الخط الأمامى
لك سلامى
و سلام أطفالى ، و مراتى ، و أبويا ،
و امى ، و اخوالى و عمامى ...
كلهم فى خير و مشتاقين إليك
كلهم متلهفين ترجع لنا
و كمان من عندنا يسلم عليك
كروان الفجر ، و البط اللى سابح فى القنا
و إبراهيم و حسين و ماتعدش أسامى
يا ابن عمى
يا للى عنوانك فى خط النار بعيد
شِدّ حيلك ، كلنا وياك هنا
مدفعك جبناه حسب وصفك شديد
من دمانا صبّيناه صلب و حديد
قاسي و عنيد
صب منه ع الأعادى كرهنا
خد من الرجعية تارك
خلى كل الدنيا تسمع فرقعة رعد انتصارك
و الجميع يا نور عيوننا فى انتظارك

اتنين صباحـــــــــــــــــا

النور ملو الشوارع
و مليون راديو والع
الساعة اتين صباحا
لكن إيه الموانع !
الخلق رايحة جايه
و الدنيا لسه حيه
مليانه بالهأَو أَو
و زعيق القهوجية
واحد يقول لواحد
خليك يا عم قاعد
التانى يقول له : شكرا
ده انا م المغرب مواعد
فيه سهره لسه عندى
فى بيت فلان افندى
ح ناكل حاجة حلوه
و نشرب تمر هندى
و اللى تروح دالقه جردل
فوق حضرة المبجل
طبعا صاحبنا يزعل
و ينفجر شتايم ...
و الحى كله يوصل
ما بين مصلح و لايم
اللى يقول :
يا جماعة ...
و اللى يقول : يا بهايم
و مطرب الاذاعة
يصرخ ، و ف وجده هايم
و لو طرطقت ودنك
فى وسط دى العظايم
تسمع مسحراتى
بطبله صوتها واطى
بيقــــــــــــــــــــول :
اصحى يا نايم

العلـــــــــــــــم
كم ألف مرة يا علم يا مجيد
قدام صفوفنا مشيت خفيف و سعيد
و مشينا خلفك ننشد الأناشيد
و نشبعك بالحب و التأييد
كم ألف مرة كل صبح جديد
قبل الضباب ما ينقشع و يبيد
شفناك بتصد سارية التمجيد
و هتفنا ليك و حييناك بالايد
يا بؤرة الوطنية و التوحيد
يا مصدر الالهام لكل مريد
موت و تبقى مرتفع و عنيد
على كل شبر ف مصر يا صنديد
و لو فضل فى الدنيا مصرى وحيد
رح يرفعك يا علم يا مصرى أكيد
بكل قلب شجاع و زند حديد
اثبت مكانك فوق علالينا !
فوق كل قمة من جبال سينا !
و على العريش رفرف و كون زينة !
و اكتب فى كل قصيدة سطر جديد .

البنت و الولـــــــــــــد
البنت فارت و الولد خنشر ...
يا داهيه دقّى ! .. ألف بعد الشر ..
يا ريتها كانت نزلة شعبية ،
و الا وجع فى البطن .. يتدبر .
الا اللى نابهم ، كان قضا وصابهم ،
مالوش دوا ، و لا طب ، يا سى أنور .
البنت فى الاعدادى لسّاها ،
كان إيه لزوم الغصن يتدور ...؟
و الا الولد ، ده يا دوب دخل ثانوى ،
ليه خده ينطر شوك ، بدا المنظر ؟
مش لما بس يكملوا علومهم .. ؟
ما كانش يومهم ، يا النهار لا غبر !
لو كان عليا .. لا واد ، و لا بنّيه ،
أخلى فيهم ( مللى ) يتغير ،
غير لما يبقوا أساتذه ، بماهيه ،
و بيت جميل ، مفروش على صغّير !

المجتمــــــــــــع
المجتمع الايام دى مسكين ، عنده برد
مزكوم ، و حالته بالقوا ،
فى الاجزاخانة شفته بيجيب الدوا ...
و سأل على مناديل ورق
و حشر فى جيبه منها طرد
أصله يا عينى قبل ما يروح السبق
خد دش سخن ، و تنه خارج فى الهوا
بقى ده كلام ؟
مع انى ياما قلت له : يا مجتمع
شوف صحتك ، و ما تفتكرش إنك جدع
الجو برد مش تمام
بلاش أمور الشيطنه
بلاش دلع
و اوصف له حالة الجو تانى ، و أنصحه
يقول لى : سيبك ، جو إيه ؟
بونجور يا بيه ...
ما تقول لمصلحة السياحة ، تصلّحه !
آدى يا سيدى المجتمع !